نمیدانم ها

بسه دیگه آشتی کن!!!!

bardia87 — Mon, 12 Oct 2009 06:58:36 GMT

اینجا نشسته ام تنهای تنها با تو

اینجا من تنها و آن طرف تنها تو

هی حرف می زنم ولی انگار با من نیستی

حالا خودت بگو من قهر هستم یا تو؟!!!!

مهدی مرادی

به یاد حسین پناهی(چون آدمک)

bardia87 — Sat, 15 Aug 2009 20:31:18 GMT

بر کفر من نترس٬ کافر نمی شوم

آغاز من تویی٬ آخر نمی شوم

دل بسته ی که ای؟! زین سان به انتظار.....

لعنت به چشم من٬ باور نمی شوم

شیرین نبوده ام٬ در قاب نی شکر

می می زنم ولی٬ ساغر نمی شوم

حرفی به ارزش لیوان آب سرد

ذهنم نمی رسد٬ از بر نمی شوم

دیشب تورا خدا٬ می خواندم و کنون

بیمار تو شدم٬ بهتر نمی شوم

پروانه ناقص است٬ در ذهن من هنوز

بی قافیه شدم٬ «شاعر» نمی شوم

مهدی مرادی

عذر خواهی

bardia87 — Mon, 27 Jul 2009 10:41:18 GMT

با سلام به همه ی دوستان گلم.

با ابراز شرمندگی به خاطر اتفاقاتی که این چند روز پیش اومده باید بگم اون کسی که میاد از طرف من براتون کامنت های بی شرمانه و بی اساس میزاره من نیستم. من نه به کسی شماره دادم نه پیشنهاد امر خاصی رو کردم. امیدوارم منو ببخشید.

به اون خانوم معلوم الحال هم که داره این کار غیر انسانی رو انجام میده باید بگم که اگه فکر میکنی که با این کارات عقده های گره خورده ت باز میشه حتماً به کارت ادامه بده.

در نهایت باز هم از دوستای خوبم که اسمشون تو لینک های من بوده و این کامنت های بی اساس بهشون رسیده عذر خواهی میکنم و طلب بخشش دارم. بپذیرید خواهش میکنم.

مهدی مرادی

تنهایی ام هم مال تو.....

bardia87 — Fri, 10 Jul 2009 09:28:18 GMT

هی دل به دریا می زنم اما همیشه

تنهای تنها می شوم اینجا همیشه

تنهای ام هم مال تو گیرم که این بار

گفتی که دوستت دارم تا همیشه

می آیی و اینجا کنارم می نشینی

هی انتظار می کشی اورا همیشه

تو می روی می افتد از دستت دلم آه

این می شود کوچ پرستوها همیشه

پُر می کنم تنهایی ام را با صدایت

سر می بُری با این صدا حتا همیشه

من با سر بریده ی خود حرف می زنم

تنهایی ام هم مال تو حالا همیشه

حالا پس از نخواندن شعر نگفته ام

دوباره من خدا شدم تنها همیشه

مهدی مرادی

دوباره من خودم شدم......

bardia87 — Thu, 25 Jun 2009 14:26:18 GMT

تو رفتی و به جای تو تمام این ستاره ها

مرا نگاه می کنند و باز هم دوباره ها

دوباره من خودم شدم دوباره باز تو خدا

مدام می پرستمت به یاد آن شبانه ها

من از زمین خاکی ام تو در میان آسمان

و باز آتشی به پا نمودی و شراره ها

تن مرا به سوگ تو دوباره ناز می کنند

شرر به جان من زدی دوباره با شماره ها

به یک نسیم دلخوشم که آتشت فرو کشد

ولی نسیم من کنون میان سوگواره ها

به انتظار مردنم مرا نگاه می کند

دوباره من خودم شدم دوباره باز او خدا

مهدی.م

یا علی گفتیم و عشق پایان گرفت

bardia87 — Tue, 21 Apr 2009 22:44:18 GMT

دیروز

تو را برای همیشه فراموش کردم و

امروز دوباره دیروز تکرار شد

تا فردا خدا بزرگ است

گفته بودم که

فراموش کردن بسیار ساده ست

تو بودی که عشق و جدایی را

به هم پیوند زدی

و خودت را آبی ترین عاشق نامیدی

اما هرگز نه عشق دیدی و نه عاشق بودی

فقط آبی شدی تا

دیگر حتی به آسمان نگاه نکنم

و دل خوش کنم به نسیمی که گاهی

فقط گاهی

شاید به من بوزد

................

ولی افسوس که

سهم من مال من نبود

و دوباره آتش گرفتم و

این بار................

بی خیال...

از خودت بگو

من که نیستم با که سخن می گویی؟!!!
من که نیستم آرزوهایت را از که می خواهی؟!!!
من که نیستم از که خاطره می سازی؟!!!

البته خب

من که نیستم خیلی ها هستند!!

نمی دانم چرا امشب

خواب شب یلدا را می بینم

باز هم بی خیال

می بینی که چه راحت

برای چندمین بار فراموشت کردم؟؟؟!

مهدی.م

چه خوب بود که می شد......................

bardia87 — Sun, 15 Feb 2009 22:36:18 GMT

چه خوب بود که می شد دوباره در بزنم

به خوابگاه نگاهت همیشه سر بزنم

تو پلک هم بزنی من محو تو بشوم

بدون آنکه نگاهی به دور و بر بزنم

به هر طرف که بخواهی دل مرا ببری

و جا اگر بگذاری دوباره پر بزنم

به هر کجا که تو باشی بیایم و این بار

تو را بگیرم و یک بوسه مختصر بزنم

همیشه پنجره را باز می کنم هر شب

که تو بیایی و من هم دم از سحر بزنم

چه احتمال بدی نه نمی کنم باور

مرا نخواهی و من هی به تو ضرر بزنم

چه خوب بود که می شد به انتها برسم

به آرزوی دلم شاخه های تر بزنم

(مهدی.م)

...........این بار گم شدم

bardia87 — Thu, 22 Jan 2009 22:39:18 GMT

از لحظه ای که من با تو آشنا شدم

دست تو را گرفتم و همراهت آمدم

قدم قدم دنبال تو با صد هزار امید

دل خوش به اینکه میرسم با تو به مقصدم

س س سلام کردم و بغضم امان نداد

با گریه ام نام تو را فریاد می زدم

تو با نگاه سرد و آن آرامش عجیب!!

از من جدا شدی انگار قدم قدم

در کوچه های خلوت و باریک آن مسیر

دست مرا بریدی و این بار گم شدم

حالا تو رفته ای و من......اصلاْ بیا ببین

گم کرده ام تمام تو را در خودم

با این همه دیگر تو را حتی کنار خود

دعوت نمی کنم برای روز تولدم

(مهدی.م)

عاشق نمی شوم

bardia87 — Sat, 27 Dec 2008 21:03:18 GMT

فرقی نمی کند

چه تو مرا سیاه ببینی و چه نه!!

خاطرات من همیشه سیاه است

حالا که پاک خرابم و سیاه

بگذار به آخر حرفم برسم قبل از آنکه دنیا به آخر برسد!

می خواهم روی ماهت را ببینم و

راست و دروغ حرفم را یکجا بزنم

قول می دهم سرت را درد نیاورم

به حرفهایم گوش کن که حالم از دیروز

کمی امروزی تر است

نه تو نه من نه هیچ کس

آفتاب را احساس نمی کند

خیالم را خاک نکن که زود دلم می گیرد!!

می خواهم دوباره فصلی عاشق شوم

-و بین خودمان باشد-

با تو چهار فصل سال بارانی ست!

تو که میآیی دست سیاه هیچ چتری را

روی سرم نمی پذیرم

این بار

برهنه ی برهنه زیر باران سرد نمی لرزم!

من از بارانی خیس شده ام

که پیش بینی نمی شود

آب از سرم گذشت

این بار هم عاشق نشدم دیدی؟؟؟!!!!

(مهدی.م)

درخت

bardia87 — Tue, 16 Dec 2008 22:59:18 GMT

یک درخت

با ساقه های خیالی

و خاطره برگ هایی که سبز بود

آینه می داند

این تمام من است.