نمیدانم ها
و به رویای یکی شدن در میان شرشر باران و آواز خوش ناودان ها می اندیشیدم حالا با تمام تنهاییم قامت بسته ام تا بشکنم قفل تنهاییم را اما تو نیستی از امتداد تاریکی آمده ام و دوست داشتن را معنی کرده ام تا بیاموزم احتیاج عشق را باز هم تو نیستی و اینک هوا باز هم بارانی ست و من بی تفاوت از صدای باران و ناودان آهسته می گذرم بی چتر بی باران.... (.مهدی.م)
هوا بارانی بود که عاشقت شدم
نوشته شده در پنجشنبه هفتم آذر 1387ساعت
20:16 توسط مهدی| |
| Design By : Night Skin |
با سلام. تمام خط خطی های این وبلاگ متعلق به نویسنده وبلاگ که خودم(مهدی.م) می باشم می باشد. مگر آنهایی که در پایان نام نویسنده یا شاعر آن آورده شده است.
ما در هیات پروانه ی هستی با همه ی توانایی ها و تمدن هامان شاخکی بیش نیستیم!
برای زمین هفتاد کیلو گوشت با هفتاد کیلو سنگ تفاوتی ندارد! یادمان باشد کسی مسئول دلتنگی ها و مشکلات ما نیست. اگر رد پای دزد آرامش و سعادت را دنبال کنیم سرانجام به خودمان خواهیم رسید که در انتهای هر مفهومی نشسته ایم و همه ی چیزهای تلنبار مربوط و نامربوط را زیر و رو می کنیم! به نظر می رسد انسان آسانسورچی فقیری است که چرخ تراکتور می دزدد!! البته به نظر می رسد! تا نظر شما چه باشد؟..............
ما در هیات پروانه ی هستی با همه ی توانایی ها و تمدن هامان شاخکی بیش نیستیم!
برای زمین هفتاد کیلو گوشت با هفتاد کیلو سنگ تفاوتی ندارد! یادمان باشد کسی مسئول دلتنگی ها و مشکلات ما نیست. اگر رد پای دزد آرامش و سعادت را دنبال کنیم سرانجام به خودمان خواهیم رسید که در انتهای هر مفهومی نشسته ایم و همه ی چیزهای تلنبار مربوط و نامربوط را زیر و رو می کنیم! به نظر می رسد انسان آسانسورچی فقیری است که چرخ تراکتور می دزدد!! البته به نظر می رسد! تا نظر شما چه باشد؟..............
LinkDump
