چه خوب بود که می شد دوباره در بزنم

به خوابگاه نگاهت همیشه سر بزنم

تو پلک هم بزنی من محو تو بشوم

بدون آنکه نگاهی به دور و بر بزنم

به هر طرف که بخواهی دل مرا ببری

و جا اگر بگذاری دوباره پر بزنم

به هر کجا که تو باشی بیایم و این بار

تو را بگیرم و یک بوسه مختصر بزنم

همیشه پنجره را باز می کنم هر شب

که تو بیایی و من هم دم از سحر بزنم

چه احتمال بدی نه نمی کنم باور

مرا نخواهی و من هی به تو ضرر بزنم

چه خوب بود که می شد به انتها برسم

به آرزوی دلم شاخه های تر بزنم

 

 

(مهدی.م)

نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم بهمن 1387ساعت 2:7 توسط مهدی| |