نمیدانم ها
از لحظه ای که من با تو آشنا شدم دست تو را گرفتم و همراهت آمدم قدم قدم دنبال تو با صد هزار امید دل خوش به اینکه میرسم با تو به مقصدم س س سلام کردم و بغضم امان نداد با گریه ام نام تو را فریاد می زدم تو با نگاه سرد و آن آرامش عجیب!! از من جدا شدی انگار قدم قدم در کوچه های خلوت و باریک آن مسیر دست مرا بریدی و این بار گم شدم حالا تو رفته ای و من......اصلاْ بیا ببین گم کرده ام تمام تو را در خودم با این همه دیگر تو را حتی کنار خود دعوت نمی کنم برای روز تولدم (مهدی.م)
نوشته شده در جمعه چهارم بهمن 1387ساعت
2:10 توسط مهدی| |
| Design By : Night Skin |
با سلام. تمام خط خطی های این وبلاگ متعلق به نویسنده وبلاگ که خودم(مهدی.م) می باشم می باشد. مگر آنهایی که در پایان نام نویسنده یا شاعر آن آورده شده است.
ما در هیات پروانه ی هستی با همه ی توانایی ها و تمدن هامان شاخکی بیش نیستیم!
برای زمین هفتاد کیلو گوشت با هفتاد کیلو سنگ تفاوتی ندارد! یادمان باشد کسی مسئول دلتنگی ها و مشکلات ما نیست. اگر رد پای دزد آرامش و سعادت را دنبال کنیم سرانجام به خودمان خواهیم رسید که در انتهای هر مفهومی نشسته ایم و همه ی چیزهای تلنبار مربوط و نامربوط را زیر و رو می کنیم! به نظر می رسد انسان آسانسورچی فقیری است که چرخ تراکتور می دزدد!! البته به نظر می رسد! تا نظر شما چه باشد؟..............
ما در هیات پروانه ی هستی با همه ی توانایی ها و تمدن هامان شاخکی بیش نیستیم!
برای زمین هفتاد کیلو گوشت با هفتاد کیلو سنگ تفاوتی ندارد! یادمان باشد کسی مسئول دلتنگی ها و مشکلات ما نیست. اگر رد پای دزد آرامش و سعادت را دنبال کنیم سرانجام به خودمان خواهیم رسید که در انتهای هر مفهومی نشسته ایم و همه ی چیزهای تلنبار مربوط و نامربوط را زیر و رو می کنیم! به نظر می رسد انسان آسانسورچی فقیری است که چرخ تراکتور می دزدد!! البته به نظر می رسد! تا نظر شما چه باشد؟..............
LinkDump
