نمیدانم ها
دیگر ز تو جدایم و هی گریه می کنم سهم من است بی تو غم و غربت و قفس محکوم انزوایم و هی گریه می کنم دل بسته ام به عشق تو عمری گواه آن این عاشقانه هایم و هی گریه می کنم رفتی و رفت روشنی از کلبه ی دلم ویرانه شد سرایم و هی گریه می کنم در این سکوت یخ زده می پیچد ای عزیز در گوش شب صدایم و هی گریه می کنم جز اشک های سرد غریبی نمانده است بر دشت گونه هایم و هی گریه می کنم آری منم که زخمی عشقم بیا ببین این درد بی دوایم و هی گریه می کنم قربانی سیاهی این سرنوشت تلخ بی جرم و بی خطایم و هی گریه می کنم (.مهدی.م) شرمنده ام دیگر تو را جا می گذارم شاید مقصر نیستی این بازی توست من بعد در بازی تو سهمی ندارم از روح باران می نوشتی خاطرت هست؟ حالا شبیه تندبادی در کنارم شاید اگر از چارچوب خود گذشتی نه...نه...نمی بینی تو حال گریه دارم بی من برو من نیستم..... این جاده این تو بر دیده هایت چشم امیدی ندارم (.مهدی.م)
| Design By : Night Skin |
ما در هیات پروانه ی هستی با همه ی توانایی ها و تمدن هامان شاخکی بیش نیستیم!
برای زمین هفتاد کیلو گوشت با هفتاد کیلو سنگ تفاوتی ندارد! یادمان باشد کسی مسئول دلتنگی ها و مشکلات ما نیست. اگر رد پای دزد آرامش و سعادت را دنبال کنیم سرانجام به خودمان خواهیم رسید که در انتهای هر مفهومی نشسته ایم و همه ی چیزهای تلنبار مربوط و نامربوط را زیر و رو می کنیم! به نظر می رسد انسان آسانسورچی فقیری است که چرخ تراکتور می دزدد!! البته به نظر می رسد! تا نظر شما چه باشد؟..............
LinkDump
